Rouwverwerking

Rouwverwerking

Als kinderen een verlies in het gezin of familie meemaken, verandert er nogal wat in hun leven. Thuis worden veel dingen anders; de sfeer is niet meer hetzelfde, er is verdriet, er is een lege stoel aan tafel, de vertrouwde rituelen worden aangepast. Kinderen worden geconfronteerd met een warboel aan gevoelens. 

Er is een groep rouwverwerking voor kinderen in de leeftijd van 9 – 12 jaar die onlangs of langer geleden iemand uit het gezin of familie verloren hebben. 
Kinderen vinden het meestal moeilijk om hun gevoelens te delen. Hoe het van binnen met ze gaat, is aan de buitenkant vaak niet af te lezen. Allerlei gevoelens wisselen elkaar af, verdriet, boosheid, angst, jaloezie en schuldgevoelens. Soms voelt een kind niets terwijl het eigenlijk vindt dat het heel verdrietig zou moeten zijn. Thuis over het verlies praten is voor veel kinderen moeilijk, omdat ze bang zijn de andere gezinsleden te kwetsen of verdrietig te maken.
Kinderen hebben hun eigen manier van rouwen en wisselen vaker tussen verdriet en de dagelijkse realiteit. Ze vinden het vaak fijn om naar school te gaan, omdat in tegenstelling tot thuis in de schoolomgeving weinig veranderd is. Daarnaast biedt de school afleiding en kunnen ze er spelen. Ze willen meestal geen opvallende aandacht, maar wel erkenning en begrip.

Doel:
Er wordt actief gewerkt aan het (opnieuw) overzicht krijgen over de eigen situatie, het vergroten van het zelfvertrouwen en het gevoel van eigenwaarde, het krachtiger maken van het rouwende kind. 
In een groep kunnen kinderen hun gevoelens delen met andere kinderen, die ongeveer hetzelfde hebben meegemaakt, zodat ze zich niet meer zo alleen voelen in hun verdriet. Ze merken dan dat ze niet de enige zijn met zo’n groot verlies. Er zijn nog meer kinderen die iemand kwijt zijn geraakt door de dood.
In de groep komen kinderen elkaar tegen, kunnen ze elkaar hun verhaal vertellen, naar elkaar luisteren, naar muziek luisteren en tekenen. Ook maken we gebruik van creatieve materialen en spel.

Er wordt gewerkt rondom de vier ‘rouwtaken’: 
1. Het besef dat iemand echt overleden is.
2. Leren omgaan met gevoelens. 
3. Verder leren gaan zonder de ander, maar wel met herinneringen. 
4. Het plekje dat de dierbare houdt in je leven. 

Direct aanmelden